Op een mooie zaterdagochtend in september, 8.00 uur met een temperatuur richting vriespunt, sta ik in het land van de braadworsten en Oktoberfesten langs het Schumacher kartcircuit in plaats van de vertrouwde lijnen van het hockeyveld. Ik moet nog even wennen aan het hele gebeuren. ‘Mam, jij staat het hele weekend met een hartverzakking langs de kant’, hoor ik naast mij met een onderdrukt schaterlachje. Het is niet ‘even’ Mees’ kart wedstrijd kijken op zaterdag. Nee, vrijdagmiddag is de karavaan al bepakt en bezakt met tassen kleding, helm, schoenen, bescherming en koelbox met proviand voor het gehele weekend vetrokken richting grens. Alsof we op mini vakantie gaan.
De ochtendzon laat zich gelukkig al snel zien waarmee tegelijkertijd het circus tot leven komt. In een oogwenk vult het terrein zich met vrachtwagens, trailers, busjes en tenten. Binnen een uur staat het helemaal vol, heeft iedereen zijn eigen stekkie afgebakend, liggen vloerkleedjes (milieukleedjes) op de grond, stapels banden en gereedschapskisten ernaast. Ronkende motoren, rook pluimen vinden hun weg naar boven, oordoppen zijn geen overbodige luxe en de CO2 uitstoot draait op volle toeren. Het is een mix van autosport circus met camping gevoel, waar iedereen elkaar vriendelijk begroet en zich per elektrische step voortbeweegt over het terrein. Overal staan tafels vol met proviand voor de dag, voornamelijk snoep, gevulde koeken, chips, frisdrank, hier en daar een verdwaalde appel en de braadworsten met speciale saus is de favoriete lunchsnack. De gezonde sportvoeding is nog niet geland, ondertussen neemt Mees een hap van een zelfgemaakte wrap met avocado en kaas.
Meer dan 80% is man op stevige werkschoenen met zo’n broek met van die zakken aan de zijkant, veelal in zwart gekleed en dito kleur handen of dragen speciale werk handschoentjes. In de verte tussen alle monteurs en coureurs, spot ik een eenzaam Louis Vuittonnetje om de schouder van een hoogblonde vrouw met glimmende gouden zonnebril.

Data is key
In de gestructureerde chaos weet iedereen wat te doen. ‘Mam, kom maar mee, we gaan inschrijven’. Op de terugweg heb ik een bandje en transponder in mijn hand, die blijkbaar aan de kart wordt bevestigd, data is key. ‘Ik voel het rechtsachter stuiteren in bocht 1’ zegt Mees na zijn 1e training en hup iedereen duikt richting bus waar op de laptop alle data wordt uitgelezen. Ook hier draait het om de kleinste aanpassingen, wordt de data uitgelezen, geanalyseerd en vervolgens gesleuteld en nog meer gesleuteld. Met de laatste tips gaat Mees weer de baan op, daarna nog even langs de keuring en op weegschaal gevolgd door weer een analyse sessie, bijstellen en sleutelen. Alles om maar sneller te zijn in de volgende races.

Hartverzakking op de tribune
Niks uitslapen op zondag, maar om 7.30 weer present zijn voor de rijdersbriefing. Alle coureurs verzamelen zich op de baan voor de regels en laatste informatie van de racedag. En dan warmrijden, kwalificatie en racen maar.
‘Mutti’ zit op de tribune met klamme handjes en hartslag tegen de 200. Waar ik zaterdag met de training nog vrij relaxt Mees over de baan zag gaan, kan ik nu niet kijken. ‘Oh mooi, ik zie dat hij gefocust is’, het begint goed volgens de kenners naast mij. Moet dit mij geruststellen? Ik zie alleen mijn kleine jochie in een kluwe van karts op hoge snelheid de 1e bocht naderen en denk alleen ‘Als hij maar de 1e bocht goed doorkomt’. Pff gelukkig, en op naar het volgende enge stuk. Helaas wordt hij net in de laatste bocht van de baan getikt en moet zijn 3e plaats inwisselen voor P6. Ik zie een gefrustreerd jochie van boosheid op zijn stuur slaan. Bij de exit loopt hij mij straal voorbij. ‘Nu even niet, laat mij maar even!’ krijg ik met een boze blik toegeworpen. Ik begrijp hem helemaal en stiekem herken ik mijzelf een beetje. Ondanks deze 1e race geen slecht overall resultaat van P4 en P2, wat betekent dat er weer plek vrijgemaakt wordt voor nog een beker in zijn prijzenkast.

Teamspirit
Ondanks dat je als racer alleen achter het stuur zit op de baan, zie ik een geweldig, kundig team met positieve energie, teamspirit, gezelligheid en humor. Iedereen helpt elkaar, is belangstellend, geeft elkaar tips, staat langs de baan of op de tribune elkaars race te analyseren en elkaar aan te moedigen. Een topteam, dat een mooie toekomst tegemoet gaat.
Is dit dan mijn toekomst? Worden de vertrouwde hockeylijnen ingeruild voor curbs, apax, kartbokjes en de pitlane? Een jochie heeft een droom en zijn doel voor 2025 al uitgestippeld.

#racing #sundayraceday #kartinglife #racemum